این دنیا بدون تو خیلی خالیست.اصلا میدانی انگار در و دیوار آن دیگر بوی بهار را نمیدهد یا مژده ای از تابستان و تب تولد تو نیست برای منی که در خیال پردازی هایم تو حرف اول را میزدی ...عزیزم! میدانی تو باعث شدی من برای اولین بار لرزش قلب و تپیدن آن از هیجان را احساس کنم؟میدانی تمام مکانیسم های دفاعی مرا زیر سوال بردی؟چه مغناطیسمی در حرف های تو بود که مرا جذب کرد؟اصلا جانم تو چرا آمدی؟!من چرا راهت دادم آخر؟چه شد که من نفهمیدم و این دل زبان نفهم تو را...تو را..این را بگو چرا رفتی؟این طور بی اجازه آمدن و رفتن مناسب نیست فدایت شوم..اصلا مسئله چه بود؟من فکر میکنم تو خوب بودی،من خوب بودم،او...امان از اویی که تو کلمه ای از آن نگفتی و ناگهان مانند بختک بر روی همه ی باور های من افتاد!و امان از ترجیح او بر من ...حالا چه میکنی؟زندگی خوب است؟خوشی؟سلامتی؟خانواده خوب هستند؟خداروشکر!فقط میشود گاهی وقتی اسم های مشترک در حرف هایمان را در جایی میشنوی در پس و پشت ذهنت من از آن گذر کنم؟حتی لحظات کوچکی که از "او" غافل میشوی؟آخر میدانی عزیزم تمام شعر ها و متن های عاشقانه مرا به یاد تو می اندازند.راستی تصدقت روم میشود بار دیگر مرا صدا کنی؟

+دل من هر چه غلط بود فراوان کردی...

یاسر قنبرلو